Archief

Time Management is tegenwoordig een belangrijke skill die goed staat op je cv… je kan er zelfs cursussen en lezingen voor volgen. Ik ga niet beweren dat deze vol bullshit staan want ik heb er nog geen enkel gevolgd maar ik weet wel dat vele werkende triatleten zeker niet direct nood hebben aan zo’n cursus. Meer zelfs, een groot deel zou trouwens perfect zo’n workshop aan ‘zakenmensen’ kunnen geven van hoe zij in voorbereiding op een triatlon hun trainingen plannen tussen de werkuren, karweitjes thuis, ‘quality time’ met het gezin, sociale contacten en ontspanning... In helse periodes moeten er keuzes gemaakt worden en begint men aan de verschillende zaken te knabbelen, meestal in omgekeerde volgorde van de opsomming beginnend... Tot er op een bepaald moment niet meer af te pitsen valt... En daar schuilt het gevaar want triatlon is veel meer dan fysiek super zijn. Je moet op het moment van de waarheid ook mentaal oersterk zijn om een gevecht tegen jezelf en ook een beetje tegen de klok natuurlijk te leveren.

Keihard trainen kan en MOET op sommige momenten, maar is ook super belangrijk de mentale weerbaarheid op punt te houden. Er zijn veel atleten die zich enkel met kilometers en af te werken uren bezig houden dat ze al de rest zo veel mogelijk links laten liggen... Een serieus risico! Men geraakt mentaal moe en van de minste tegenslag zit het er bovenarms op. Sommigen beginnen maanden op voorhand alles te laten vallen voor dat ene sportief doel met als gevolg dat ze in de laatste maand zich moeten forceren om het vol te houden... Op alle vlakken moet je opbouwen en triatlon is veel meer dan kilometers slikken. Echter, soms zijn er van die perioden waar je eigenlijk op voorhand nauwelijks weet hoe je de week moet rondkomen. Ik moet straks mijn alarm op mijn uurwerk gaan zetten om mezelf te waarschuwen dat het tijd is om te gaan slapen. Onnodig uit te leggen dat voldoende uren nachtrust onmisbaar zijn. Af en toe komt dan de vraag waarom ik het in godsnaam nog doe, of hoe ik dat in het verleden ooit heb klaargespeeld... Wel, omdat ik waarschijnlijk een ‘hyperkineet’ ben die sportieve uitdagingen nodig heeft (misschien in de toekomst toch iets minder tijdrovend kiezen) en betrap mezelf erop dat ik die laatste vraag mezelf regelmatig gesteld heb de afgelopen jaren :-). Ach, ik prijs me gelukkig dat ik het nog kan, nu eventjes een 2 weken stevig plannen en trainen, erna volgt dan zeker een weekje waar rust, ‘quality time’ en ontspanning van primordiaal belang zijn. Een vaste constante voor bijna iedereen: werken... waarbij het ‘veel te weinig verlof’ (vermoed dat iedereen van zichzelf vindt dat hij/zij er te weinig heeft) al volledig opgesoupeerd is om de sportieve uitdagingen te verwezenlijken.

Eigenlijk wil ik niet zagend overkomen want ik ben verheugd er terug in te kunnen vliegen. Hoewel ik nog steeds met een ‘dikkere’ linker heup zit, gaan de trainingen goed... het weer wordt beter en kijk dus naar het weekend uit waar uren fietsen op het programma staan :-).