Archief

Eindelijk een verslagje over mijn eerste finish van dit jaar. Brugge… Eindelijk kan ik kort zijn: slecht! Op mijn rapport zou een dikke onvoldoende tevoorschijn komen.

Ik keek toch wel een beetje uit naar mijn eerste confrontatie met enkele kleppers en dit met het oog op mijn hoofddoel in Zurich eind juli. Ik dacht dat ik goed uit de verf zou komen na een rustweekje… Het was voor mij een belangrijke test. Enkel voor het zwemmen was ik wat bang omdat ik uit ervaring weet dat ik meestal direct achter een goeie zwemblok nog wat stroef in het water ploeter.

Het zwemmen viel mee. De start zal nooit mijn ding worden maar ik zette als 11de van de Pro’s voet aan wal op een niet al te grote achterstand. Ik liep tevreden de wisselzone in, wetende dat ik eigenlijk continu zelf op kop gezwommen had en dat de armen, zoals verwacht, nog niet soepel ronddraaiden. Echter, eenmaal op de fiets voelde ik dat het een ‘njet’ zou worden. Mijn hamstrings voelden zo stijf aan dat ik helemaal niet goed zat op mijn fiets. Kracht zetten kon ik al helemaal niet. In plaats van op te rukken zakte ik als een pudding in elkaar. De koude en het toch wel hevige windje deden er nog een schepje bovenop zodat ik het gevoel had iedereen me voorbij vloog. Het ergste was dat ik er niets kon aan doen, hoewel ik conditioneel helemaal niet afzag. Ik kwam nooit op toeren. Ipv dichter te sluipen verloor ik 9 minuten, inderdaad NEGEN minuten, op de koploper en eindigde ik de fietsproef in zowat 25ste positie. Een historisch moment voor mezelf: ik had niemand ingehaald... Het looponderdeel verliep dan wel redelijk. Effen doorgeduwd, waarschijnlijk om mezelf wat moed in te praten en misschien ook wel om nog iemand in te halen (sorry Bram), maar na een tijdje had ik wel door dat de strijd al gestreden was. 12de… zeker niet zo slecht maar ook niet iets om persoonlijk fier over te zijn. Ik moet eerlijk toegeven dat ik er veel meer van verwacht had. Het was de omgekeerde wereld. Mijn beste onderdeel was veruit het zwakst. Het fietsen was zo slecht, dat ik wist dat er iets niet klopte en vond het eerder grappig dan dat ik bezorgd was.

Een goede waarschuwing

Eigenlijk moet ik blij zijn dat het zo uitgedraaid is want het heeft me doen beseffen dat ‘Superman’ in werkelijkheid niet bestaat. Ik train binnen mijn mogelijkheden maar daarnaast neem ik nog te veel hooi op mijn vork. Te veel ‘ja’ zeggen, de werken in huis, mijn job, van hier naar daar huppelen… iets te veel van de goede dingen in het leven genieten... tja, het zijn dingen die je als sportman, als je je met de beteren wil proberen te meten, links moet laten liggen. Ik dacht wel dat ik dat allemaal aankon en vergat eigenlijk af en toe eens niets doen, een filmpke mee te pikken, op tijd in bed te kruipen… Neen, als ik al tijd over had dan ging ik wel eens naar hier of naar daar of bleef ik ergens wat langer ‘plakken’... Terwijl ik mijn atleten er telkens op wijs dat rusten toch wel een essentieel onderdeel van de voorbereiding is.

Eigenlijk had ik misschien zelfs voor Brugge te veel gerust. Het weekend ervoor had ik een monsterblok (allez voor mij persoonlijk toch) in het fietsen afgewerkt. Tijdens de rustweek die erop volgde had ik misschien iets te weinig losgetraind zodat mijn spieren nog te loom of te stijf waren. Ze beseften waarschijnlijk niet zo goed wat er gebeurde toen ik in het ‘Venetië van het Noorden’ mijn duivels probeerde te ontbinden. Neen, ik had eigenlijk geen tijd om los te fietsen. Te veel werk en te veel dingen te doen zodat ik opnieuw zelden echt aan het rusten was. Tja, Brugge heeft me, hopelijk nog net op tijd, doen beseffen dat ik geen figuurke uit de filmwereld moet proberen na te bootsen.

Ondertussen zitten we terug in een kilometervretende week. Zondag start ik in Brasschaat, ja u leest het goed… een stayerwedstrijd, om mezelf nog wat te doen afzien en om nog wat wedstrijdritme op te doen. Brugge was mijn eerste wedstrijd en het is duidelijk dat mijn lichaam daar nog niet klaar is om serieus diep te gaan. En euh, ik neem niet deel aan de ETU-Cup hé... dat is voor de rappe mannen. Ik ga al werk genoeg hebben in de Open race...